Wednesday, May 17, 2017

మద్రాస్ ( From 02.12.15 To 03.12.15)



మొదటిసారి మద్యాహ్నము 3.00 గంటలకు ఆఫీస్వదిలేస్తున్నారు అంటే చిన్న వర్షము పడినప్పుడు స్కూల్వదిలేసిన రోజులు గుర్తొచ్చి నవ్వుకున్నాను.

“ Heart of the City - Anna nagar”  అని విన్న నేను,వర్షపు తాకిడికి ఇదే ఇంతలాగా వణికి పోతుంటే మరిమిగతా ప్రాంతాల దుస్థితి ఉహించటానికే భయంగాఉంది.
అంతలోనే whatsapp లో తెలిసింది విమానరాకపోకలు ఆపేసారని... అదే ఉధృతమైన వర్షం వల్ల

అంతలో కరంటు పోయింది సుమారు సాయంత్రం 6.00గంటలకుఇప్పటికీ రాలేదు.. దాదాపు 14.00 గంటలుతరువాత కూడా... మరి ఎప్పుడు వస్తుందో వేచిచూడాల్సిందే...

రాత్రికి భోజనం చేద్దామని గెస్ట్ హౌస్ కి వెళ్దాంఅనుకుంటే వెళ్ళే పరిస్టితి లేదుమోకాళ్ళువరకు  నీళ్ళు,దీనికి కారణము కూడా ధారాపాతము గా కురుస్తున్న వర్షమే.

బ్రతుకు జీవుడా అని  అతి కష్టం మీద బయటపడిఎదురుగా ఉన్న కొట్టులో ఏదో తిని మూడు బిస్కట్ప్యాకెట్లు తీసుకొని రూమ్ కి వచ్చి పడుకున్నాను,తెల్లవారి అయినా తెరిపి ఇస్తుందా అని ఏదోచిన్నఆశతో...

యధావిధిగా 6.00 గంటలకు అలారం మ్రోగింది,అప్రయత్నం గానే నిదురలోంచి లేచిబయట ఒక్కసారిచూస్తే , నా కళ్ళు నేనే నమ్మలేనట్లు నేను అన్ననగర్ లోఉన్నానా లేక అండమాన్ లోనా అని.

మొబైల్ లో ఛార్జింగ్ లేదుఇంటిలో పవర్ లేదుఆకలివెయ్యకా మానదు...

 పరిస్థితికి కారణము పాలకుల పట్టింపు లేని తనము,అధికారుల అధత్వముప్రజల స్వార్ధముకొలనులను,జలపాతాలను,సెలయేరులనుకొండలనుగుట్టలనుఒక్కటేమిటి కంటికి కనిపించిన ప్రతి ఒక్కటి మనసొంతం చేసుకోవాలనే పిచ్చితత్వము

నాడు కబ్జ్జా చేసిన కొలనులుసెలయేరులో వెళ్ళవలసిననీళ్ళు , వర్షాలు వచ్చిన్నప్పుడు నేడు కోలనిలోకివస్తున్నాయిమనిషి మారిపోయాడు ప్రతిదిదోచుకోవడమే పరమావధిగా పెట్టుకున్నాడుపాపంప్రకృతికి ఇవేమీ తెలియవునీరు పల్లానికిప్రవహించాలన్న తన సహజత్వమును తప్ప...

ఏకధాటిగా కురుస్తున్న వానడ్యాము గేట్లు ఎత్తేస్తాముఅన్న అధికారుల ప్రతిపాదనఅర్ధరాత్రి , నిషిది చీకటిలోజలమైమైన వీధులుసంచరించడమే సాహసముగాభావించవలసిన వైనము

రెండు రోజులు ఆధునికయుగంలో విద్యుత్తు లేకుండా గడపడమునాలుగుగోడల గదిరెండు పగలు,రెండు రాత్రులుఛార్జింగ్ లేనిమొబైల్,పవర్ లేని ప్లగ్ లు , చదువుకోటానికి రెండుపుస్తకాలురాసుకోటానికి ఒక నోట్ పాడ్ , క్రమముతప్పని ఆకలి...

మానవత్వానికి బాషలేదని,ఒకరికి ఒకరు సాయముచేసుకోటానికి ఒకేరాష్ట్రము కానక్కరలేదనిగ్రౌండ్ ఫ్లోర్లో తడిసిన సామాన్లుతో ఉండలేకనా రూమ్ లో సేదతీరటానికి నన్ను అడగలేక మొహమాట పడుతున్న ఇంటి  యజమాని మరియు ఆతని కుటుంబముఅదిచూసి నేనే వారిని పైకిరమ్మన్నానుసమయానుసారముగా వారితో పాటుగా నాకు ఆహారాన్ని  అందిస్తూనా బాగోగులుచూసుకుంటున్నారుమొహమాటము తో వారుచేస్తుంది కాదనలేకవేరే దారి లేక అనుసరిస్తున్న నేను...

అప్పుడు అర్ధము అయిందిఋణాను బంధం అంటే పక్కనే అదే నగరంలో ఉన్న చెల్లిని కలవలేకపోయానునాకోసం ఎదురుచూస్తున్న తల్లితోభార్యతో మాట్లాడలేకపోయానుఅంతెందుకు రెండు అడుగుల దూరంలోఉన్న గెస్ట్ హౌస్ కి కూడా చేరుకోలేకపోయాను రెండురోజులు నాకు కుటుంబము,ఆత్మీయులు అన్ని అన్నివాళ్ళే నాతోపాటుగా గడిపిన  తమిళ కుటుంబం...

నా జీవిత కాలములో నేను మరిచిపోలేని అతి కొద్దిరోజుల్లో నాకు తెలియకుండా నానుంచి చెన్నై నగరం వర్షం దోచుకున్న రెండు రోజులు(ఫ్రొం 2.12.2015 తొ3.12.2015) ఎప్పటికి మరచిపోలేనుఎప్పుడు టీవీలోవరదలు,వర్షాలు అంటే చూడడమే గాని ప్రత్యక్షంగాఅనుభవిస్తే తెలిసింది నరకం అంటే ఏమిటి అనిఅయినవారితో మాట్లాడలేనుఆప్యాయముగా పలకరించేవారిని చేరుకోలేనుఅసలు చేరుకుంటానో లేదోతెలియదుదానికితోడు పడుకుంటే భయపెట్టే భయానకకలలుఇలాంటి రోజులు పగవాడికి కూడా రాకూడదు

స్వాతంత్రము



ఎవరు ఇచ్చింది స్వాతంత్రం,ఎవరు తెచ్చుకున్నది ఈ స్వాతంత్రం,70 ఏళ్ల స్వాతంత్రంలో రూపాయి సుమారుగా అన్నేరెట్లు పడిపోయింది --- ఇదేనా స్వాతంత్రము

రాజ్యాలు పోయాయి, రాజులూ పోయారు,రాష్ట్రాలు వచ్చాయి, రాజకీయ నాయకులూ వచ్చారు కానీ స్వాతంత్రము మాత్రం స్వప్నంగానే మిగిలిపోయింది --- ఇదేనా స్వాతంత్రము

దిన పత్రికలు తెరిస్తే ఒక అవమానం, మరో మానభంగం, మంత్రుల స్కాములు, స్వాముల స్వాహాలు --- ఇదేనా స్వాతంత్రము

ఇంకెన్నాళ్ళు అభివృద్ధి చెందుతూనే ఉంటాము, మన ముందు కళ్ళు తెరిచిన పసికూనలు, అభివృద్ది కోసం మనకు పాఠాలు నేర్పిస్తున్నారు, ఆటల్లో మనల్ని అవలీలగా ఎప్పుడో దాటేసారు ఇంకా మనము అక్కడే ఉన్నాము, బంధుప్రీతి, వారసత్వ రాజకీయాలు, కుల, మత, వర్గ వైషమ్యాలు --- ఇదేనా స్వాతంత్రము

ఇక్కడి  మేధావులు  వలస పోయి, పరాయి దేశాలలో ఆద్బుతాలు సృష్టిస్తున్నారు, మరల మన దేశానికీ వస్తే ఎక్కడ తమ సామర్ధ్యాలకు అవిటితనం ఆపాదిస్తారో అని భయపడుతున్నారు--- ఇదేనా స్వాతంత్రము

తలసరి ఆదాయం పెరిగింది, సగటున పేదరికం పెరిగింది, మానవత్వం మరుగునపడిపోయింది, అవకాశం వస్తే భూమ్యాకాశాలను సైతం కబళించచేద్దామన్న ఆశావాదం వంటపట్టింది--- ఇదేనా స్వాతంత్రము

అంగారక గ్రహానికి విజయవంతంగా విహంగ వీక్షణం చేసిన మనం ప్రక్క వాడి ఆకలి భాదను తీర్చలేక పోతున్నాము, కన్న తల్లితండ్రులను కనుపాపలుగా చూసుకోవలసిన మనము వారిని వృద్దాశ్రమాలలో వదిలేస్తున్నాము--- ఇదేనా స్వాతంత్రము

మన దేశ మాజీ ప్రధమ పౌరుని ఆస్తి వివరాలు (6 షర్ట్స్,3 పాంట్స్,2 సూట్లు, 2500  బుక్స్) చూస్తుంటే మన గల్లీలో తిరిగే చిరు రాజకీయ నాయకుడు సైతము ఎంతో సంపన్నుడు, మంత్రులు అయితే సరేసరి ఇంకా మిగత వారికోసం చెప్పనక్కరలేదు--- ఇదేనా స్వాతంత్రము

సౌభ్రాతృత్వ సమానత్వ సమాజం కావాలంటే అవకాశాలు అందరికీ సమానంగా కల్పించాలి,అధికారం, అందలం సామర్ధ్యాన్ని బట్టే కానీ మరే ప్రాతిపదిక లేనప్పుడు, మహనీయులు కలలు కన్న స్వాతంత్రము సిద్ధిస్తుంది

బ్రతకటానికి లక్షలు,వేల కోట్లు అవసరము లేదు, నీ వృత్తిని నియమనిబద్ధతతో చేసుకుంటూ, సొంత లాభం కొంత మానుకొని పక్కవాడికి సాయపడుతూ ఉంటే, ఈ దేశ ప్రగతికి నీ వంతు చేసిన వాడివి ఆవుతావు, విశ్వజగత్తులో మనదేశ పతాకానికి సగర్వంగా సముచిత స్థానం కల్పించిన వాడివి అవుతావు అప్పుడు అది నిజమైన  స్వాతంత్రము.

దేవుడంటే

దేవుడంటే కాదు మందిరాలలో, మౌనముద్రలో పంచలోహాలతో , ప్రాకారాల మధ్య పంచామృత అభిషేకాలను ఆస్వాదించే విగ్రహమూర్తులు

దేవుడంటే కాదు పూలపల్లకీలలో, అగరత్తుల సువాసనల మధ్య, పంచభక్ష పరవన్నాలు సేవిస్తూ, మేలుకొలుపు, ఏకాంత సేవలు చేయించుకొని, బంగారపు ఉయ్యాలలో శయనించేవాడు

దేవుడంటే కాదు భజనరాయుళ్ళ మధ్య, మంత్రాల మత్తుతో, శ్లోకాల సోయగంతో సొమ్మసిల్లి , వినువీధుల్లో విహరించే ఉత్సవవిగ్రహాలు

దేవుడంటే కాదు ధనవంతుల పుజామందిరాలలో,శుచి శుభ్రతలతో , నిత్య పూజ, పునఃస్కారాలతో, విలసిల్లె విలాసావంతుడు

దేవుడంటే ఆపదలో ఉన్న వాడికి తాను ఎవరు అని చూడకుండా, తనకి తోచిన సాయం చేసిన అజ్ఞాత వ్యక్తి మదిలో ఉన్నవాడు

దేవుడంటే తన వృత్తి ధర్మాన్నే బాధ్యతగా నిర్వహించి,మరి ఇతర ప్రతిఫలాపేక్ష లేకుండా విధి నిర్వహణ నిజాయితీగా చేసిన ప్రతి వాడిలో ఉన్నవాడు

దేవుడంటే  పసిపిల్లల ఆర్తనాదం విని , పనులన్నీ పక్కనపెట్టి పరుగు పరుగున వచ్చే  ప్రతి అమ్మ మనసులో ఉన్నవాడు


దేవుడంటే పక్కవాడి ఆకలికి తల్లడిల్లి పోయి తన వద్ద ఉన్నదానిలో సగం పంచుకునేవాడు, కష్టపడి పనిచేసి తన కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తించే ప్రతికూలి వాడి చెమటలో ఉన్నవాడు